Onze race voor het leven

We zijn een wedloop naar het eeuwige leven aangegaan, en Christus zegt:

“hij die volhardt tot het einde, zal behouden worden: niet één, niet twee, maar alles als ze getrouw volharden tot het einde van de race”.

In het kerkelijk leven konden er velen opgemerkt worden die meededen aan de race, maar we hebben er trouwens velen zien wankelen. Toen ze binnenkwamen waren ze erg ijverig voor de Waarheid, maar helaas! Het goede zaad had niet veel diepte van de aarde, daarom verdorde het weg, of anders was het zaad tussen de doornen opgegroeid (zorgen – genoegens – en andere dingen), dus verstikte het zaad en bracht geen vrucht tot perfectie. Het zou kunnen zijn dat ze de test hadden die de De waarheid brengt of vergt.

Overweeg de test die velen van onze voorouders hebben moeten verdragen tijdens de grote oorlogen. In voorgaande tijden moesten vele gelovigen meermaals harde beproevingen doorstaan. Maar God gaf hun moed, omdat ze Hem allemaal vertrouwden op hun weg. Zij herinnerden ook de woorden van Paulus die zei:

“U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.” (1Co 10:13 NBV)

“Maar het is zoals geschreven staat: ‘Wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie hem liefheeft.’” (1Co 2:9 NBV)

God kent eenieders hart en heeft ook voor iedereen bepaalde dingen voorzien, ook al kunnen wij niet zien nog horen wat God voor ons in petto heeft.  De dingen die God heeft bereid voor hen die Hem liefhebben  zullen niet min zijn. Maar wij moeten wel beseffen dat  smal en eng de weg is die naar het eeuwig leven leidt, en weinigen zijn er die het vinden.

“Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe, en slechts weinigen weten die te vinden.” (Mt 7:14 NBV)

Als men tot geloof is gekomen komt her er ook op aan dat geloof te kunnen behouden, en zelfs meer nog, dat geloof te laten groeien.

Men mag het lezen van Gods Woord dan niet in de steek laten.  Alsook mag men het gebed niet vergeten. Men kan ook dikwijls verleid worden om niet naar buiten te moeten gaan om een vergadering of bijeenkomst bij te wonen. Maar we mogen niet de vergaderingen verwaarlozen, die opbouwend zijn en kracht in geestelijke zaken voorzien; om dan, zoals de apostel Paulus, aan het einde van je proeftijd je zou kunnen zeggen:

‘Ik heb een goed gevecht gestreden, ik heb mijn cursus beëindigd, ik hebben het geloof bewaard: voortaan is er voor mij opgeborgen een kroon van gerechtigheid die de Heer, de rechtvaardige Rechter, zal mij op die dag geven, en niet alleen aan mij maar aan allen die zijn verschijning liefhebben ​ (2 Tim. 4:7,8). 

Door belgischebroedersinchristus

Genootschap van de Broeders en Zusters in Christus, of Christadelphians, in België.

6 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s